Gert Houtman heeft mede namen het hele gezin op zijn LinkedIn-pagina gereageerd op het fatale ongeluk waarbij een 58-jarige automobiliste, zijn vrouw Mieke, om het leven kwam. De auto belandde in het water nadat de brug openging terwijl het voertuig er nog op stond.

De dag dat alles veranderde

21 januari een gewone woensdag. Mieke gaat naar de zaak maar komt daar nooit aan. Op de brug bij de Julianasluizen gebeurt een drama. Ze raak door de drukte aldaar opgesloten tussen de slagbomen, ze kon geen kant meer op. Om 9:14 uur neemt de brug haar auto mee omhoog en valt via het tussenlandhoofd met de neus naar beneden en verdwijnt in luttele seconden onder water. Ze had geen schijn van kans.

21 januari is voor mij en ons gezin een dag van totale omkeer in het leven. We moeten haar hier missen, voor altijd… Verdriet en rouw kwamen in ons leven. Niets is zo aanwezig als haar dood.

Mieke was mij tot zeer grote steun. Zo heeft ze altijd achter mij en achter Houtman Aannemers gestaan. Niet allen in goede tijden, maar juist ook in slechte tijden. Het bedrijf lag haar na aan het hart en ze was ook trots op wat we met elkaar presteerden.

Als gezin mogen we weten dat alles hier tijdelijk is en weten we dat alles zomaar anders kan zijn. Al 5 jaar leefden we tussen hoop en vrees inzake de kanker die bij Mieke was teruggekomen en waarvoor ze palliatief werd behandeld. Beter worden kon ze niet meer, daar leefden we mee. Circa 8 keer per jaar een uitslag die dan tegen viel en dan weer hoop gaf op extra tijd… maar voor hoelang: “Dat weet alleen God” zei Mieke dan.

Wij geloven dat Mieke nu in de hemel is. Een plek waar geen verdriet is, geen pijn en geen uitslagen. Totale bevrijding tot in eeuwigheid. Van dit geloof mocht er een getuigenis zijn in de rouwdienst van 30 januari jl.

En ja, de Julianasluizen… de sluis van het ongeluk of de sluis naar de hemel, de weg naar het eeuwige geluk. Als gezin houden wij ons aan het laatste vast. Dat is ons ook beloofd.

Op het kruis bij de sluis staat psalm 91, deze psalm lazen wij als gezin voordat we een reis gingen maken en hier staat:

Want Hij zal voor u Zijn engelen bevel geven dat zij u bewaren op al uw wegen. Zij zullen u op de handen dragen, zodat u uw voet aan geen steen stoot. In de benauwdheid zal Ik bij hem zijn, Ik zal hem eruit helpen en hem verheerlijken. Ik zal hem met lengte van dagen verzadigen, Ik zal hem Mijn heil doen zien.

God heeft zijn engelen gestuurd om Mieke op te vangen tijdens haar val, haar uit haar benauwdheid bevrijd en nu mag ze in de hemel de grootheid van onze God zien tot in lengte van dagen.

Omdat we dat geloven, mogen we ook weten dat dit afscheid tijdelijk is en we haar mogen ontmoeten in de heerlijkheid van de hemel. Vandaar dat we mogen zeggen: “’tot ziens”.

Dit geeft ons troost en de moed om door te gaan. Mede door de positiviteit die we van Mieke mochten ervaren en vooral door het geloof waarin zij voor ons tot een groot voorbeeld mocht zijn.

Daarnaast willen we een ieder bedanken voor het enorme medeleven in welke vorm dan ook. Het heeft ons goed gedaan en doet het nog steeds, dank daarvoor!

Zegengroet

Gert Houtman mede namen het hele gezin