Column Marcel Klerks |
Ik herken de straten steeds meer als ik op mijn fiets zit. De Karnemelkslootweg met z’n vriendelijke bruggetjes bijvoorbeeld.
Toen ik drie jaar geleden naar Gouda verhuisde om op de Lange Tiendeweg te wonen, rende ik altijd langs die bruggetjes om zo m’n wekelijkse hardlooprondje via de Wethouder Venteweg,
de plassen rond en weer terug te finishen.
De Achterwillenseweg en de Voorwillenseweg worden ook nauwkeuriger in mijn geheugen gearchiveerd. Ik haal ze nog wel eens door elkaar, totdat ik Hoogeveen zie en links van mij het schone Goudse Hout, die achterin verstopt ligt.
Of de Hoge Gouwe, waar ik altijd in de zomer – waarschijnlijk zijn het altijd de Fransen – toeristen om zich heen zie kijken, omdat ze niet weten hoe de parkeermeter werkt. Dan fiets ik ze met een koud gelaat voorbij. Als jij mij de weg niet eens wilde vertellen toen ik twee jaar geleden verdwaald was op de fiets in Auxerre, kan je het hier ook lekker uitzoeken.
Maar nee, het is gewoon eenmaal zo dat je de verkenners graag wilt laten zien dat je bij het stuk hoort. Hier leeft men namelijk ook en ook hier is iedereen druk, alhoewel ik dan soms van mijn fiets zou willen afspringen en wil figureren als een plaatselijke gids. Dan zou ik stoelen verzamelen en deze voor de ingang van de Sint-Janskerk zetten.
Dat stukje van Achter de Kerk zal ik altijd koesteren, ongeacht de gore, zwarte pisbak die verderop staat. Toen ze die straat dit jaar overhoop hadden gehaald, hield ik de stratenmakers nauwlettend in de gaten of ze wel respectvol om zouden gaan met de oude klinkers. Ik moet nog wennen aan het nieuwe geel, maar we mogen echt niet klagen.
Misschien is dat het juist. Ik wil Gouda gewoon niet met ze delen. Het is te klein en kwetsbaar waardoor je niet wilt dat ze onze gebouwen aanraken met hun kaasstengels. Of dat ik tijdens een patatje bij Bram ze een half uur moet zien staren naar het poppenspel en wachtend op het muziekje.
Ik wil gewoon voortdurend die gebruikelijke zondag hebben in het herfstzonnetje, waar de duiven op de Markt vrij spel hebben en mensen met hun kinderen in apenpakjes voorbij fietsen.

Laat een reactie achter