Schaatser Ted-Jan Bloemen was in het titanengevecht op de 10.000 meter met Sven Kramer en titelverdediger Jorrit Bergsma veruit de sterkte. De Nederlandse Canadees werd Olympisch kampioen in Pyeongchang, Jorrit Bergsma pakte zilver, een gedesillusioneerde Kramer werd slechts zesde. Daarmee behaalde de SchaatsClub Gouda, waarvan de oud-Gouwenaar Bloemen nog altijd lid is, haar tweede Olympische medaille.

Dit keer was het goud, zondag op de 5 kilometer behaalde Bloemen (zoon van de Goudse huisarts dr. Gerhard Jan Bloemen en moeder Gretha) de zilveren medaille. Bloemen is daarmee de eerste Canadees die goud wint op de langste afstand.

Bij de SC Gouda verwachten ze dat Bloemen ere-lid wordt. Dat is sowieso weggelegd voor SC Gouda-schaatsers die überhaupt meedoen aan de Olympische Spelen. Voor een SC Gouda-lid die goud wint, moeten ze nog iets mooiers en gekkers bedenken. En dan maar afwachten wanneer Ted-Jan naar Gouda komt om zich te laten hulidgen.

 

‘TJ Flowers’, zoals de bijnaam van Bloemen luidt, werd voor het eerst in zijn loopbaan olympisch kampioen. De 31-jarige schaatser zette in Gangneung een olympisch record neer van 12.39,77 en bleef daarmee Jorrit Bergsma (zilver in een persoonlijk record van 12.41,98) en de Italiaan Nicola Tumolero (brons in 12.54,32) voor.  Sinds 2014 komt de wereldrecordhouder uit voor Canada, het land waar zijn vader is geboren. Dat maakte voor Ted-Jan de overstap mogelijk.

Bloemen de laatbloeier
Bloemen is een laatbloeier. Na twee mislukte pogingen zich in Nederland te kwalificeren voor de Spelen van Vancouver (2010) en Sotsji (2014) zocht hij zijn heil in Canada, waar de binnenlandse concurrentie niet zo moordend is en waar schaatsen niet direct op het netvlies van de bevolking staat. In die relatief ontspannen omgeving kwam Bloemen tot wasdom.

Een Nederlandse bondscoach, Bart Schouten, wist bij het wispelturige talent de juiste snaar te raken. Bloemen nam het in zijn jonge jaren niet zo nauw met het leven als topsporter. In Nederland werd hij allround kampioen (2012), maar echt tot de top doordringen lukte hem niet.

Eigenwijze sporter
Een eigenwijze sporter, die veel ploegen versleet en niet veel aannam van zijn coaches, zo stond hij te boek. De discipline die Schouten hem bijbracht, leverde succes op. Bloemen reed op de hooglandbanen van Calgary en Salt Lake City de wereldrecords van Kramer op de 5.000 en 10.000 meter aan flarden en daagde Nederlands beste schaatser uit de geschiedenis daarmee uit.

Op de vijf kilometer moest Bloemen zich op de olympische baan van Pyeongchang nog schikken in een rol op het tweede plan. Een opsteker voor zijn tweede vaderland Canada, dat bij het langebaanschaatsen een moeilijke tijd doormaakt. Maar het ultieme gevecht zou plaatsvinden op de 10.000 meter, wist ook Bloemen. De Canadese wereldrecordhouder (12.36,30) was op de olympische piste een jaar geleden niet verder gekomen dan de vierde plaats op de WK afstanden. Kramer toonde zich die dag de beste, in een persoonlijk record nog wel. Donderdag kwam Bloemen veel beter voor de dag.

Een dag die Sven Kramer zich nog wel een tijd zal heugen. Op 15 februari 2018 in Pyeongchang ging het opnieuw mis. In de titanenstrijd tussen Kramer, wereldrecordhouder Ted-Jan Bloemen en titelverdediger Bergsma lukte het Kramer opnieuw niet op het ultieme moment toe te slaan. Met het goud van de vijf kilometer al in zijn rugzak, verkeek hij zich op de tijden van Bergsma en Bloemen. Bloemen zette op de olympische schaatsbaan een race neer die klonk als een Zwitserse klok. Met ongekende precisie draaide hij in eerste instantie zijn rondjes laag in de dertig seconden. In de slotfase versnelde hij – net zoals Bergsma in de voorgaande rit had gedaan – zodanig dat hij de lat extreem hoog legde voor Kramer.

De olympische schaatsdroom van Kramer eindigde opnieuw in een nachtmerrie. De 31-jarige Fries greep op ontluisterende wijze opnieuw naast het goud op de tien kilometer. Bloemen zette in de voorlaatste rit met 12.39,77 een formidabele tijd neer, waar Kramer in de slotrit niet onder kon duiken. Hij gaf na 6000 meter de strijd op en eindigde troosteloos als zesde in een tijd van 13.01,02. Kramer slaagde er opnieuw niet in de olympische 10.000 meter aan zijn imposante erelijst toe te voegen. Bij zijn vierde poging (in 2006 debuteerde hij op de Spelen, red.) kwam de Fries in Gangneung niet op het podium. Zijn verzameling olympische plakken blijft daardoor voorlopig op acht staan.

Vier jaar had Sven Kramer uitgekeken naar de dag waarop hij iets recht kon zetten in de schaatswereld. De succesvolste schaatser uit de geschiedenis ging op de Spelen van Pyeongchang maar voor een doel: olympisch kampioen worden op de 10.000 meter. De enige ontbrekende titel op de imposante erelijst van de Fries. In 2010 kostte hem een foutieve wissel en de daaropvolgende diskwalificatie de titel, vier jaar later schaatste Jorrit Bergsma in Sotsji een droomrace die Kramer te machtig was.

Reacties:

Beeldrechten: Orange Pictures.

Reageer op dit artikel