Hij vergokte 25 jaar geld van anderen, tonnen in totaal. Schokkend, zeker als je een prominent SGP’er bent, met ook nog vooraanstaande rollen binnen kerk en de reformatorische stichting Woord & Daad. Arjan van Essen heeft er binnen zijn godshuis schuldbelijdenis voor gedaan en onderwierp zich daarbuiten aan vijf jaar schuldsanering. En nu is het tijd voor een theaterproductie over zijn aangrijpende levensverhaal: de gokverslaafde die zichzelf speelt. Op 3 november is de première van het theaterstuk over zijn leven: Kop of Munt.

Van Essen kan er nog wel een hoofdstukje aan vastplakken. Het nieuws van de opvoering van het toneelstuk is ook bij zijn werkgever Driestar College binnengekomen. En ja, het heeft hem zijn kop gekost. Driestar College heeft Van Essen de wacht toegezegd.

Onverenigbaar
Opmerkelijk. Van Essen heeft Driestar College naar eigen zeggen al in maart in het/zijn verhaal meegenomen. De reformatorische school promoveerde hem zelfs tussentijds tot sectievoorzitter Nederlands. En vertelde hem begin september dat hij niet meer welkom is. Reden: theater is onverenigbaar met de identiteit van de reformatorische school. Stoppen met theater of exit, zo werd hem verteld.

Van Essen koos voor het laatste en zit nu in een juridische procedure met de school. De school is een ontslagprocedure gestart en wenst niet te praten over het geschil. ,,Bijzonder jammer”, aldus Van Essen. ,,Ik zou liever het gesprek, een discussie met de school willen aan gaan.  Laten we het erover hebben: waarom past theater niet binnen de reformatorische school, waarom gaat een grote organisatie zo met haar mensen om. Dit is slecht voor alle partijen, maar zeker voor onze leerlingen. We geven ze een slecht voorbeeld. En dat vind ik nog het meest kwalijke.”

Hij heeft nu een uitnodiging gekregen om voor een commissie te verschijnen. Die zitting is vanavond, 8 oktober.

Onder de titel H6 Tussenstand schreef de columnist van Gouds Dagblad hierover weer een column:

H6 Tussenstand

Daar is ie dan. De uitnodiging om te verschijnen voor een commissie. Hoe werkt nu zo iets?

De school wil mij ontslaan omdat zij mijn handelen in strijd vinden met de levensbeschouwelijke grondslag van de school (de identiteit dus). De school is verplicht dit te laten toetsen door een commissie.

Deze commissie wordt gefaciliteerd door een schoolbegeleidingsdienst en een soort reformatorische vakbond. Er zitten dominees, rechters en politici in. Deze hebben naast hun andere vaardigheden ook een juridische achtergrond.
Allen zijn afkomstig uit de reformatorische wereld.
Voor een eventuele gang naar een reguliere rechter kijken we eerst eens goed naar onszelf en proberen te oordelen of dit allemaal kan. Best een mooie gedachte. Vanavond, maandagavond, is de zitting.
Ergens zie ik er tegenop, aan de andere kant ben ik blij dat het eindelijk zover is. Ja, ik weet het, ik ben een idealist. In sommige ogen misschien een beetje naïef, maar weet u? Ergens wil ik geloven. Geloven dat we hier samen uitkomen. Het zou zo’n geweldig mooi signaal zijn naar onze leerlingen als we kunnen zeggen: ‘Kijk, we hadden als grote mensen een meningsverschil, en ja dat ging best hard. Maar ergens vonden we elkaar en kunnen we weer samen verder.’

Natuurlijk gaan we als school en als leraar nog eens goed kijken naar de inhoud van mijn plannen. Het erover hebben. Maar voor nu, geen lesuitval meer, geen gedoe, geen achterstanden. Vol gas van start. Ik heb al een voorleesboek klaarliggen; Met open armen.