Mina Abouzahra en Woven Letters in Museum Gouda

27 July 2026, 11:12 uur
Lokaal
mainImage
Noria Chaal
Vrouwen achter het weefgetouw in Tzanakht.

Museum Gouda presenteert vanaf september de eerste museale solo-presentatie van Mina Abouzahra. In haar ontwerpen laat zij de kleurrijke werelden van Marokkaans vakmanschap en Dutch design samenkomen. In Museum Gouda richt ze een kamer in met meubels en tapijten die persoonlijke en culturele verhalen in zich dragen. Speciaal voor deze tentoonstelling maakt ze ook een aantal nieuwe werken waaronder een kast met textiele panelen vol symbolen.

Geboren in Nederland als dochter van Marokkaanse ouders groeit Mina Abouzahra op binnen twee culturen. Wanneer ze tijdens haar studie aan het Hout- en Meubileringscollege een tijd in Marokko doorbrengt, maakt ze kennis met de tradities van het land van haar ouders en de manier van handwerken die haar tot op de dag van vandaag inspireert. Haar werk is inmiddels opgenomen in verschillende museale collecties en in 2022 won zij een Dutch Creativity Award en European Design Award. “Met mijn werk houd ik mijn culturele erfenis in leven en geef ik vorm aan mijn Marokkaanse identiteit”, aldus Mina Abouzahra.

Tapijten als dragers van verhalen
Een Marokkaans tapijt is nooit zomaar een tapijt. De Amazigh, een inheemse bevolking van Noord-Afrika, weven textiel vol symbolen die verwijzen naar vrouwelijkheid, vruchtbaarheid, huwelijk, bescherming en de dood. Voor Amazigh-vrouwen is een tapijt dus een persoonlijk document waarin verhalen over verschillende levensfasen worden verweven. Via kleuren, patronen en symbolen geven de vrouwen ervaringen en kennis door, generatie na generatie. Het weefgetouw is daarbij niet alleen een werkplek, maar ook een sociale ontmoetingsplaats waar de weefsters elkaar ondersteunen, verhalen delen en tradities levend houden. Sinds 2013 leidt Abouzahra een ontwerpstudio in Amsterdam én in de Zuid-Marokkaanse plaats Taznakht. Daar werkt zij samen met een vrouwelijke weefcoöperatie die handgeknoopte tapijten en textiel vervaardigt volgens eeuwenoude Amazigh-tradities. Daarnaast zet ze zich in voor eerlijke arbeidsomstandigheden en een rechtvaardige beloning voor de weefsters.

Nieuw werk
In elke draad is een taal geweven die vertelt over het leven, identiteit en de onzichtbare banden tussen generaties. Deze gelaagdheid staat ook centraal in de kleine tentoonstelling in Gouda, waarin Abouzahra ruwe materialen, levendige kleuren en traditionele technieken laat samensmelten met hedendaags design. Er zijn verschillende nieuwe werken te zien in de presentatie. Haar nieuwste werk Blessingsis een kast waarin veel symbolen zijn verwerkt. Traditioneel gezien staat de kast in het leven van een Marokkaanse bruid voor een overgang naar zelfstandigheid. Bij het verlaten van haar ouderlijk huis is dit het enige persoonlijke meubelstuk dat ze meeneemt naar haar nieuwe thuis. Mina Abouzahra werkte voor deze kabinetkast samen met twee Nederlandse ambachtskunstenaars: Tsugi Woodworks vervaardigde het houten geraamte met Japanse verbindingen, zonder het gebruik van lijm en spijkers. Het Borduurburo verrijkte de textiele panelen met verschillende borduurtechnieken.

Meubels met meerdere lagen
Ook haar meubels geeft Abouzahra altijd meerdere lagen mee; letterlijk en figuurlijk. Zo is de bank Sofa Goity, opgebouwd uit gestapelde matrassen, een ode aan familiebanden en de manier waarop generaties in Marokko vaak samenleven. De Abouzahra X Rietveld fauteuil is gebaseerd op een tijdloos ontwerp van Wim Rietveld - zoon van de wereldberoemde meubelontwerper en architect Gerrit Rietveld. Het is inmiddels een klassieker in het oeuvre van Mina Abouzahra en de stoel is opgenomen in de Rietveldcollectie van het Centraal Museum in Utrecht. Ze combineert hier de naoorlogse Nederlandse soberheid met rijk gedecoreerd, handgeweven Marokkaans textiel. "Ik herken mijzelf in beide werelden," legt ze uit.
 
Een geweven brief
Een van de blikvangers in Museum Gouda is het monumentale wandtapijt Brief, dat verwijst naar een bijzondere traditie uit Taznakht en waarvan de titel van deze tentoonstelling is afgeleid. Wanneer een jonge vrouw uit de Amazigh-gemeenschap trouwt en haar ouderlijk huis verlaat, heeft zij gedurende het eerste jaar geen direct contact met haar familie. In die periode maakt zij een tapijt waarin zij met kleuren en symbolen vertelt hoe het met haar gaat. Haar vader bezoekt haar één keer en brengt dit tapijt vervolgens naar haar moeder, die de geweven 'brief' leest aan de hand van de beeldtaal van het weefwerk.
 
Verbinding met Wonder Walls
Gelijktijdig met deze solo-presentatie is in Museum Gouda de grote najaarstentoonstelling Wonder Walls te zien, over de rijke geschiedenis van de Goudse weefindustrie. Hiervoor ontwerpt Mina Abouzahra met Goudse gemeenschappen eigentijdse kussens, geweven in Taznakht, als hedendaagse interpretaties van historische gildekussens. Daarmee legt ze een verrassende verbinding tussen de Nederlandse textielgeschiedenis en de levende Marokkaanse weeftraditie. Bijna een op de tien Gouwenaars heeft wortels in het noordelijke Rifgebergte en de Amazigh cultuur, het is dan ook niet toevallig dat juist Museum Gouda het werk van Mina Abouzahra presenteert.

Wonder Walls
Gelijktijdig met deze solo-presentatie is in Museum Gouda de grote najaarstentoonstelling Wonder Walls te zien, over de rijke geschiedenis van de Goudse weefindustrie. Hiervoor ontwerpt Mina Abouzahra met Goudse gemeenschappen eigentijdse kussens, geweven in Taznakht, als hedendaagse interpretaties van historische gildekussens. Daarmee legt ze een verrassende verbinding tussen de Nederlandse textielgeschiedenis en de levende Marokkaanse weeftraditie. Gouda is de meest Marokkaanse stad van Nederland, bijna een op de tien Gouwenaars heeft wortels in het noordelijke Rifgebergte en de Amazigh cultuur.