Gouds Dagblad | Vlammend protest

Vlammend protest

mainImage
Ik ben verdrietig

Column Arjan van Essen |

Vlammend protest
 
We schrijven 2019. Het jaar dat er in een paar weken tijds twintig auto's in vlammen op gaan. In één stad.

Na de negentiende brand is de maat vol. Onze burgemeester, die waarnemend is, besluit over te gaan op preventief fouilleren. 

Mooi, denken u en ik, opgelost. Vanaf nu wordt ieder verdacht uitziend persoon aangehouden, en gefouilleerd. Blijkbaar is daar een verordening voor nodig. 

Ik meende altijd dat waneer oom agent ergens iets waarneemt dat niet snor is, hij ogenblikkelijk de achtervolging inzet en uiteindelijk elk verdacht sujet even aan de tand voelt. Zijn zakken binnenste buiten laat keren, zeg maar.

Maar nee, we gaan preventief fouilleren. En alleen in de verdachte wijken. Nou laat ik u uit de droom helpen; we zijn geen voorstad van Parijs. Zelf woon ik binnen loopafstand van drie aanpalende wijken. 
Dus als oom agent mijn broekzak wil inspecteren dan spring ik gewoon naar de andere kant van de weg. Grote kans dat ik al in een andere wijk zit.

Los daarvan geldt het nieuwe beleid alleen van half elf 's avonds tot een uur of vier 's nachts. Precies; de tijd dat u en ik slapen of andere gezellige dingen doen. Maar niet met jerrycan's door de stad sluipen.

En als klap op de vuurpijl, al klinkt dit wat cynisch in deze context, gaan we aanstaande dinsdag opnieuw bekijken of we dit blijven doen. De privacy van mensen midden in de nacht op straat moet tenslotte wel gewaarborgd blijven..


Foto: Digitaal Dagblad