Gouds Dagblad | Op zoek naar onze droom...
mainImage

Op zoek naar onze droom...

15 oktober 2020, 11:04 uur
Columns

Column Marieke Hartman |

Op zoek naar onze droom...

Na 29 jaar hebben chef-patron Jan (60) en gastvrouw-sommelier Marieke (52) Hartman 31 augustus afstand gedaan van hun restaurant Jean Marie vlak buiten de Goudse binnenstad. Restaurant Jean Marie is verkocht en is gestopt per 1 september. Een begrip in het Goudse en verre omgeving. Zeven maal en zeven jaar achtereen haalde Jean Marie de felbegeerde ‘Bib Gourmand Benelux’ binnen. Dat is een aanduiding voor restaurants die volgens de keurmeesters, inspecteurs van de Michelingids, een kwalitatief prima driegangenmenu aanbieden voor een bedrag onder de 37 euro. Ook had de horecazaak een notering in de Lekker500. Marieke en Jan gaan hun verdere dromen achterna en verwezenlijken. En wel in Frankrijk waar ze een Chambres d'Hôtes gaan beginnen onder de naam Marie Jean. Mede aan de hand van columns van Marieke volgen we het culinaire echtpaar in hun laatste stappen in het Goudse restaurant (waar ze inmiddels iedere donderdag, vrijdag en zaterdag een Table d'hotes arrangeren) en de opmaat naar hun nieuwe stap in en naar Frankrijk.

We waren te gast op het boerenplatteland van Frankrijk bij zomaar een gezin dat het huis beschikbaar stelde voor reizigers die op de bonnefooi ergens nog een slaapplaats zochten. Een chambre d’hotes. Dat zag er gezellig uit, klein ingericht hoekje met een grote bbq, tafel met bankjes onder een prachtige boom met 'pluizige' roze bloemen en uitzicht over de grote tuin. Na een bezoek aan de plaatselijke boucherie en boulangerie waren opgetogen in het vooruitzicht dat we op dat idyllische plekje de avond met bbq en wijn zouden doorbrengen. Dat is onze droom: zoiets willen we ook.

De volgende dag zijn we naar een ander groot huis gereden om te bezichtigen. We hebben wat moeite om na 'het mooie gite project', enthousiast te worden over deze woning. Het zwembad ligt er uitnodigend bij, maar het huis is qua afwerking wat aan de ouderwetse kant, wat dus tegenviel. Dit wordt het niet zeiden we tegen elkaar toen we vriendelijk uit werden gezwaaid. Daarna zijn we naar Bize-Minervois gereden om te overnachten.

Degenen die m’n eerste blog hebben gelezen, weten dat we vanuit Nederland al eens hals over kop waren vertrokken om dit huis te gaan bekijken. 

Wat ons toen trof hadden we in onze ergste dromen nooit kunnen vermoeden. Een hele grote bende wat ooit eens een prachtig maison was. Maar het was klaarblijkelijk verkocht aan iemand die zich niet zo snel uit het veld liet slaan. Een jonge gastheer hete ons welkom in z’n pas verbouwde chambre d’hotes.

We keken onze ogen uit.

Wat was hier een partij werk verricht.

Zelfs de 'krokodillen kuil' was weer omgetoverd naar een weelderig zwembad.

We vertelde de gastheer dat we waren wezen kijken om dit aan te kopen en hij werd meteen enthousiast. We kregen spontaan de grand tour de la maison. Chapeau voor wat hij allemaal gerealiseerd heeft. 's Avonds aan het zwembad genoten van een proeverij van plaatselijke wijnen en groot plateau tappas.

Het is een prachtig paradijsje geworden...

Na een verkwikkend nachtje slapen, in een charmante kamer (wat eerst een enorme grote bende was met enorme gaten in de muren) op naar het ontbijt. Helaas regent het, dus de tafel staat binnen gedekt.

Na afscheid gaan we richting Lieuran-lès-Béziers waar we een chambre hebben besproken. Ook fijn met een lekker privé zwembad erbij. Het is een leuke kamer met eigen ingang en direct aan het zwembad. Nou hier kunnen we het wel een weekje uithouden :-)

De volgende dag hebben we een afspraak met een makelaar om een 'nieuw' huis te bezoeken.

Zou dat 'ons' nieuwe plekje onder de zon worden? Op de foto’s ziet het er veel belovend uit!

Wordt vervolgd...